Sticking holes in paper, shedding light in the dark, stars appear. A playful approach to revealing, tearing apart and re-contextualizing images by using simple tools as light, paper and pictures. Continue Reading →
2×2, the project by Peter Jacquemyn, Sigrid Tanghe, Jan Pillaert en Klaas Verpoest, is a multidisciplinary improvisation for image and sound. Continue Reading →
Paul van Ostaijen, van expressionistische poëzie naar kinetische typografie.
Volg het project op kinetictypography.be
Het project zal bestaan uit de ontwikkeling van een digitaal lettertype en kinetische typografie van Paul van Ostaijen’s bundel ‘Feesten van angst en pijn’ op een compositie van Bram Van Camp.
Het kamermuziekensemble ‘Het Collectief’ brengt deze compositie op 23 maart 2012 tijdens het Ars Musica Festival. Continue Reading →
Sprakeloos op de planken is de ijzersterke monoloog die Lanoye uit zijn boek heeft gepuurd en die hij, als doorgewinterd podiumdier, ook zelf voor het voetlicht brengt. Hij zal niet voorlezen, maar belooft te reciteren, ‘als een gemankeerd acteur in het lijf van een hopelijk goed schrijver’. Continue Reading →
Video module development for the “Piano Hero” cycle for midi-keyboard, grand piano,
live-electronics, camera’s & live-video, by the composer Stefan Prins. Continue Reading →
‘Saint Amour’ is an anual Literary tour through Belgium and Holland, with love as central theme.
For a few years now, I’m taking care of the animations and video module programming. Continue Reading →
Pierrot Lunaire, composed by Arnold Schönberg in 1912 on poems by the Belgian symbolist Albert Giraud.
Performed with the Belgian ensemble Het Collectief. Continue Reading →
A selection of LiveSet Visuals, triggered while listening to
VideoStar by Panama Continue Reading →
‘In Jouw Schoenen’ is a figuretheatre-dance-performance for kids about role relationship patterns.
Over ontluikende seksualiteit en over het gevoel dat je nooit echt kan weten wie de ander is. Omdat je éénmaal jongen altijd jongen blijft, omdat je éénmaal meisje altijd meisje blijft.
Of niet? Continue Reading →
“Stühle wohin das Auge blickt.
Der ganze Raum ist gefüllt damit, der Publikumsraum wie die Bühne.
Ein Meer aus Rückenlehnen, Sitzflächen und Metallverstrebungen;
die Zuschauer darin niedergelassen wie Schwimmer oder gar Ertrinkende …“
Christoph Irmer Continue Reading →